Pathochai's profileNOC ~ PATHOMCHAIPhotosBlogListsMore Tools Help

NOC ~ PATHOMCHAI

ว่าที่ "เภสัชกร"

Pathochai kuttiya

Occupation
Location
Alonephobia !
9/19/2007

เหลืองอ๋อย ~*

 
555
มาแนวใหม่เหลืองอ๋อยเลยว่างั้น
ก็แบบว่าอินเทรนด์ไง กระแสรักในหลวง
(เค้ามีมานานแล้วนี้หว่า -''-)
ไม่เป็นไรมันเป็นเทรนด์แต่งตัวแบบใหม่
แบบ citrus boy แลดูสลิด
5555
 
ช่วงที่ผ่านมาสามเดือนอ่ะ
กูติดเอเอฟชิบหาย แบบว่าต้องได้ดูไม่ได้ดูแล้วจะลงแดงตาย
แล้วตอนนี้ ลงแลงแล้วว่ะ
เพราะว่ามันจบซีซั่นไปแล้ว ทำไงดี T^T
คิดถึงต้อล โฮกกกกก
แต่ไม่เป็นไร ช่วงนี้ยังไม่สามารถเป็นอะไรได้มาก
เพราะว่ายังมีงานสุมหัว
แล้วอังคารหน้าก็สอบอีก
 
จะนับดูดีๆก็อาทิตย์นี้เป็นอทชาทิตย์สุดท้ายที่ได้เรียนจิงๆล่ะ
อาทิตย์สุดท้ายที่ได้เป็นนักศึกษาที่นั่งเรียนตามตารางเรียน
อีกสามเดือนต่อไปก็จะเป็นการฝึกงาน
มีนาก็จะสอบอีกครั้ง
แต่เป็นครั้งใหญ่ในชีวิตเลยล่ะ
นอกจากสอบเข้ามาเรียนในคณะนี้แล้ว
ก่อนจบต้องสอบออกอีก
เพื่อที่จะมีคำนำหน้านามว่า "เภสัชกร"
 
หวิวๆไงบอกไม่ถูก จะจบแล้ว จะไม่ได้เป็นนักศึกษาแล้ว
จะไม่ต้องสอบแล้ว
แต่จะต้องต่อสู้กับชีวิตทุกวัน
เป็นผู้ใหญ่ไปอีกก้าว
(กูยังอยากเป็นเด็กอยู่ มีความสุข)
 
เฮ้อ มีสาระมั๊ยนั่น -''-
 
 
 
8/3/2007

เรื่องมันมีอยู่ว่า ~*

 
กูสอบว่ะ
 
ไปอ่านหนังสือต่อล่ะ บายๆ 
 
 
 
 
แฮรรี่ พอตต้อลลลลลล น่ารักชิบหายยยยย
7/25/2007

เด็กมีปัญหา ~*

เด็กมีปัญหาว่ะกู
ปัญหาเรื่องฝึกงาน
ตั้งแต่แรกๆล่ะ แบบว่า กูจะฝึกเชียงใหม่ยาวเลยไง
แต่ตำแหน่งมันมีสอ คนจะลงสี่
ปัญหาคือตกลงกันไม่ได้
ก็เลยต้องจับฉลากอ่ะ
กูก็ได้ !!
ต่อมา ปัญหาของอาจารย์
ที่อยากให้กูอยู่ผลัดสั้น
เพราะบางที่ไม่มีคนลง
กลัวว่าปีหน้าเค้าจะไม่รับเพราะปีนี้ไม่มีคนลง
กูก็ต้องจำเป็นลง เพราะ อาจารย์ ขอร้อง แกม บังคับ !!
คือกูจะได้อยู่เชียงใหม่เดือนครึ่ง ปทุมธานีอีกเดือนครึ่ง
ซึ่งช่วงที่อยู่ปทุมอ่ะ มันเป็นช่วง สปอร์ตเดย์
กูยังทำหลีดอยู่ ก็จำเป็นต้องอยู่
ปัญหาที่สามก็เลยตามมา
แต่ตอนนี้กูไม่สนใจแล้ว
กูไปคุยกับพี่หน่วยฝึกงานว่าจะอยู่เชียงใหม่
ต้องทำงาน (ตอแหลเบาๆ)
กูก็เลยได้อยู่ที่เชียงใหม่
 
สุดท้าย ปัญหาก็จบ
(ตอนนี้มันยังไม่มา แต่กูว่ามันมาแน่ T_T )
7/23/2007

เวิ่น ~*

วันจันทร์ ปกติมีเรียนตั้งแต่เก้าโมงว ถึง สี่โมงเย็น
แต่ความจิงแล้ว
กูเรียนตั้งแต่เก้าโมงเลิกสิบเอ็ดโมง ทำแลปอีกทีบ่ายสอง
ช่างเป็นปีที่เรียนแบบชิวๆเหลือเกิน
แล้วเวลาที่เหลืออ่ะกูทำอะไร
เวิ่นเว้อ!!!! (เป็นคำตอบที่ถูกต้อง55)
 
ถ้าคณะกูอยู่ในมอก็ดีดิ มีที่ให้เวิ่นมากมาย
แต่นี่อยู่เป็นเอกเทศไม่ขึ้นต่อใคร
แบบว่าเดินไปมีแต่คนรู้จัก น้องเอย เพื่อนเอย 
อยากเปิดหูเปิดตามั่งงงงง
เผื่อชีวิตจะได้พ้นจากความจำเจซะที
จะได้มรคนใหม่เข้ามาในชีวิตซักที
จะได้มีแฟนกะเค้าซักที
เฮ้อออออออ
 
รับสมัครแฟน ด่วน 1 อัตรา
 
(สรุปแล้วเวิ่นเพราะไม่มีผัว 555)
7/22/2007

อย่าเล่นตัว ~*

 
 
เออน่ะ กูนิชอบป่วง
กลางวันนอน กลางคืนแรด
ที่นั่งๆเล่นคอมอยู่ นั่งไปนั่งมา เช้าซะงั้น
ถึงว่าช่วงนี้หน้าโทรมๆ ดูเศร้าหมอง
ตาเป็นแพนด้าเลยกู เซง!!
 
วันนี้(อาทิตย์)กูเริ่มเรียนเต้นแล้วล่ะ
ตอนแรกคิดว่าจะเล่นๆ
ทำไมตอนนี้มันเครียดๆแล้วหว่า
สงสัยกูยังไม่เคยเรียน ก็เลยเกร็งๆ
กัวว่าจะตามคนอื่นเค้าไม่ทัน
ไม่เป็นไร aja aja fighting!!
 
ช่วงนี้ติด AF4 มากมาย
ถึงขั้นว่า วันไหนไม่รู้เรื่องนี่ต้องนอนไม่หลับ
ก็เป็นอย่างนั้นจิงนี่หว่า
ก็ไม่ได้ดูในทีวีก็ต้องอ่านรายงานสดในเนตเอง
แบบว่า ซีซั่นนี้บ้าได้ขนาดนี้เลยเหรอ
คอยดู ปีหน้า จะเข้าบ้านไป
ทำให้คนอื่นบ้ามั่ง -''-
(จะเข้าไปได้มะนั่น 55)
 
อย่าเล่นตัว เพลงนี้ให้คนบางคนว่ะ
เล่นตัวอยู่นั่น น่ารำคาญ
รวมทั้งให้กูเองด้วย
เล่นตัวอยู่ได้
สุดท้ายไม่ได้อะไรแล้วอย่ามาเศร้านะเมิงงง
 
TOL-NUT กริ๊ดดดดด จิ้นได้อีก 555 
7/12/2007

ขึ้นดอย ~*

07/07/07 ที่ผ่านมา
(เลขสวยเนาะ)
กูไปขึ้นดอย+ลงดอยมาอ่ะ
ก็ประเพณีรับน้องขึ้นดอย ม.ช.ไง
แบบ่วาตามความเชื่อ (ที่ไม่รู้ใครคิดขึ้นมา)
บอกไว้ว่า ปีสุดท้ายต้องเดินลง
ไม่งั้น ไม่จบ -*-
ด้วยเหตุนี้ เพื่อนๆในรุ่น Rx 40 ทุกคน
จึงพร้อมใจกันเดินลง
ไอ้เดินลงนี่มันยังพอไหว
แต่กู กับเพื่อนอีกกลุ่มเล็กๆ
สลิดเดินขึ้นด้วยอะดิ
เวรกรรม รองเท้ากัดกูตั้งแต่กลางดอย
เจ็บ ตีน ชิ_หาย
แต่ไม่เป็นไร ด้วนสปิริตอันแรงกล้า
กูก็เดินสำเร้จ (เก่งมะๆ)
 
ตอนขาลง กูจะรอดุน้องแสดงบนดอย
แต่พวกเพื่อนๆๆๆๆๆ(เยอะอ่ะ)
มันบอกจะเดินลงกันแล้ว
อ่าว ทำไงนี่ กุเลยบอกพวกมันไปว่า
"ไปเถอะ เด๋วกูเดินตามลงไป"
แบบว่าอยากดูน้องแสดงอ่ะ
 
และแล้วเวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมง
กว่าได้ฤกษ์เดินลง
แบบว่า วิ่งลงดอยเลยคับทั่น
กัวไม่ทันเพิ่อนสุดริด
 
แต่สุดท้าย ความพยายามของกูและเพื่อนน้อยๆ
ก็สำเร็จ
เดินตามทัน 5555
(หัวเราะด้วยความสะใจ)
 
 
 
เหนื่อบชิ_หาย
 
6/24/2007

เหตุเกิดจากความเหงา ~*

 

ขอบคุณระยะทาง ที่ทำให้เราต้องห่างไกล   
ขอบใจเธอเหมือนกัน  ที่เธอเลือกจากฉันไปแสนไกล
ขอบคุณเวลาที่ฉันนั้นไม่มีใคร ขอบคุณอารมณ์อ่อนไหว  ที่มาทักทายใจ
ทำให้ฉันได้รู้  หากขาดเธอไป  คงอยู่ไม่ไหว

 
เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้ว่า  รักเธอ    เท่าไร    
ความห่างไกลมันทำให้ฉัน คิดถึงเธอ  
ความอ้างว้างเดียวดายคอยตอกย้ำ.....อยู่เสมอ


   
เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้เธอสำคัญเพียงใด    
ความห่างไกลมันทำให้ฉัน คิดถึงเธอ  
ยิ่งห่างเหินเท่าไรก็ยิ่งรู้  ว่าเป็นเธอ   ที่ฉันรักหมดหัวใจ

วันนี้มาพบเธอ  ด้วยใจที่เดินอย่างอ่อนล้า     
ต้องการมาพบหน้า  ต้องการจะบอกว่าพึ่งเข้าใจ  

 
 มีคนเคยบอก   ถ้าไม่สูญเสียบางอย่าง  ก็ยังไม่รู้คุณค่าสิ่งนั้น    
 เหมือนยังตัวฉัน    ที่พึ่งรู้ว่าคืนวัน   ที่ผ่านมาว่าใครคือคนสำคัญ
 
 
 
 
PS ชอบเพลงนี้มากๆเลยตอนนี้ เพราะ ตรงกับความรู้สึกสุดๆ และ ต้อลลี่ V9 เป็นคนร้องงงงงง ^_______^
 
Photo 1 of 10

Windows Media Player

ฟังไปงั้นแหละ ก็มันเพราะดี - -"